Voedingsnieuws.

Magnesium: Een onmisbaar mineraal

Magnesium: Een onmisbaar mineraal

Magnesium om beter te slapen, magnesium bij spierkrampen, magnesium voor het hart… het lijkt wel of iedereen tegenwoordig extra magnesium inneemt. In de ‘ranglijst’ van veel gebruikte voedingssupplementen is magnesium met stip nummer één in de categorie mineralen. En niet voor niets. Magnesium tekorten blijken vaak voor te komen, terwijl dit mineraal onmisbaar is in het lichaam. Magnesium is betrokken bij de activiteit van meer dan 300 verschillende enzymen en functies. Van de verbranding van koolhydraten en het ontspannen van spieren, tot de prikkeloverdracht in zenuwcellen en de botopbouw. Een magnesium tekort kan op verschillende manieren tot uiting komen. De meest bekende symptomen zijn gerelateerd aan spanning, zoals (spier) kramp, stress en hoofdpijn. Hoewel magnesium tekorten vaak voorkomen, blijkt dat men zich vaak niet bewust is van het tekort. In deze editie van de Vitamin Times zijn feiten en recente inzichten rondom de inname van magnesium en het voorkomen van tekorten op een rij gezet. Ook wordt veelbelovend nieuw onderzoek beschreven, waaruit het belang van magnesium in de hersenen blijkt, zoals bij ADHD en Alzheimer. Verder wordt gekeken naar verschillende varianten waarin magnesium als voedingssupplement beschikbaar is en kan een stappenplan u helpen bij de keuze van een magnesiumsupplement.

We krijgen (te) weinig binnen

Magnesium zit in een groot aantal voedingsmiddelen, maar nu net die voedingsmiddelen die we niet zo heel vaak eten, zoals groenten. In de praktijk blijkt namelijk dat het officiële advies om dagelijks 200 gram groenten te eten slechts door 5% van de volwassenen tot 69 jaar gehaald wordt en slechts door 1% van de kinderen in de leeftijd van 7 tot 18 jaar. Uit verder onderzoek wordt geconcludeerd dat zo’n 22% van de volwassen vrouwen en 27% van de volwassen mannen minder magnesium binnen krijgen dan aanbevolen hoeveelheid. Bij jongeren tussen de 14 en 18 jaar betreft het zelfs 60 à 75%.

Magnesium: een onmisbaar mineraal
Er zit (te) weinig in onze voeding

We eten dus (te) weinig magnesiumrijke voeding, maar dat niet alleen. De voeding op zich bevat ook steeds minder magnesium. Dit heeft verschillende oorzaken, die al beginnen bij de landbouw. In de landbouw is het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen flink toegenomen, wat een negatief effect heeft op de aanwezigheid van de juiste voedingsstoffen. Cijfers die bekend zijn vanuit de Verenigde Staten laten zien dat er in de periode van 1963 tot 1992 sprake is van een gemiddelde afname van 21% van de hoeveelheid magnesium in groente en fruit, waarbij in bladkoolsoorten zelfs een afname van 84% werd geregistreerd. In het Verenigd Koninkrijk werd over de periode van 1936 tot 1997 zelfs een gemiddelde afname van 35% van het magnesiumgehalte gevonden4. Behalve de landbouw heeft ook de verdere verwerking invloed op het magnesium gehalte in de voeding. Zo wordt er in producten bijvoorbeeld steeds meer gebruikt gemaakt van geraffineerde bloem, het zo geheten ‘witmeel’ in plaats van volkorenbloem. Bij het raffineren van witmeel wordt 80 tot 97% van alle magnesium verwijderd. Ook hebben we zelf invloed op de hoeveelheid magnesium in onze voeding. Groenten geven magnesium af aan het water waarin de groenten gekookt worden. Door groenten kort te koken in een beperkte hoeveelheid water blijft meer magnesium behouden. De combinatie van de afname van het magnesiumgehalte in de voeding en het veranderde voedingspatroon leidt tot een grote daling in de inname van magnesium. Volgens recente schattingen is de totale magnesium inname in de Verenigde Staten gedaald van 500 mg per dag in het jaar 1900 tot 175-225 mg nu5. Verondersteld wordt dat een zelfde afname geldt in West Europa.

Er zit (te) weinig in onze voeding

We eten dus (te) weinig magnesiumrijke voeding, maar dat niet alleen. De voeding op zich bevat ook steeds minder magnesium. Dit heeft verschillende oorzaken, die al beginnen bij de landbouw. In de landbouw is het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen flink toegenomen, wat een negatief effect heeft op de aanwezigheid van de juiste voedingsstoffen. Cijfers die bekend zijn vanuit de Verenigde Staten laten zien dat er in de periode van 1963 tot 1992 sprake is van een gemiddelde afname van 21% van de hoeveelheid magnesium in groente en fruit, waarbij in bladkoolsoorten zelfs een afname van 84% werd geregistreerd. In het Verenigd Koninkrijk werd over de periode van 1936 tot 1997 zelfs een gemiddelde afname van 35% van het magnesiumgehalte gevonden. Behalve de landbouw heeft ook de verdere verwerking invloed op het magnesium gehalte in de voeding. Zo wordt er in producten bijvoorbeeld steeds meer gebruikt gemaakt van geraffineerde bloem, het zo geheten ‘witmeel’ in plaats van volkorenbloem. Bij het raffineren van witmeel wordt 80 tot 97% van alle magnesium verwijderd. Ook hebben we zelf invloed op de hoeveelheid magnesium in onze voeding. Groenten geven magnesium af aan het water waarin de groenten gekookt worden. Door groenten kort te koken in een beperkte hoeveelheid water blijft meer magnesium behouden. De combinatie van de afname van het magnesiumgehalte in de voeding en het veranderde voedingspatroon leidt tot een grote daling in de inname van magnesium. Volgens recente schattingen is de totale magnesium inname in de Verenigde Staten gedaald van 500 mg per dag in het jaar 1900 tot 175-225 mg nu5. Verondersteld wordt dat een zelfde afname geldt in West Europa.

We nemen (te) weinig op

Niet alleen de voeding bepaalt het risico van een magnesium tekort. Ook het lichaam zelf heeft een rol. Magnesium wordt in mindere mate opgenomen als we ouder worden, bij hoge inname van suiker, veelvuldig zuivelgebruik en het gebruik van bewerkte voeding. Zo bindt magnesium zich bij fosfaatrijke producten, zoals frisdrank, aan het fosfaat en kan het mineraal niet door het lichaam worden opgenomen. Daar komt bij dat magnesium in verhoogde mate uitgescheiden wordt door het lichaam in stress-situaties, bij het zweten (sport), maar ook bij veelvuldig gebruik van alcohol. Verder kunnen bepaalde medicijnen een negatief effect hebben, zoals diuretica (‘plaspillen’) die voor een versnelde uitscheiding van onder andere magnesium zorgen. Ook de anticonceptiepil heeft een negatieve invloed, evenals de veel gebruikte maagzuurremmers. Eind vorig jaar publiceerde een onderzoeker van het Radboud UMC een onderzoek naar de relatie tussen het gebruik van maagzuurremmers, een magnesium tekort en de rol van voeding. De onderzoeker gaf aan dat het ontstaan van een magnesium tekort een ernstige bijwerking van maagzuurremmers is en beschreef dat getroffen patiënten symptomen zoals spierkrampen of hartritmestoornissen hebben. De onderzoeker gaf tevens aan dat dit regelmatig over het hoofd wordt gezien. De bijwerkingen bleken bij 1 op de 10 van de patiënten van het Radboud UMC op te treden. Bron: www.radboudumc.nl/Research.

Zie het gehele artikel hieronder of haal het boekje kostenloos in een van onze winkels op. 

Bron: Vitamin times